dwóch mężczyzn siedzi i analizuje dokumenty
Organizacje pozarządowe są sercem zmiany społecznej w Polsce i stają po stronie osób narażonych na wykluczenie. Jednym z najprostszych i najmniej kosztownych działań, dostępnych nawet dla najmniejszych NGO, jest zmiana sposobu komunikacji na prostą, przejrzystą i zrozumiałą dla wszystkich, zgodną z zasadami dostępności informacyjno-komunikacyjnej (DIK). KOLPING Polska uczy, jak tej zmiany dokonać.

NGO jako motor zmiany społecznej

Organizacje pozarządowe, jako serce i motor zmiany społecznej w Polsce, stają po stronie tych, którzy są najbardziej narażeni na wykluczenie. Nasza praca opiera się na autentyczności i zaufaniu. W KOLPING Polska wierzymy w godność i potencjał każdego człowieka. Kierując się zasadą „pomocy dla samopomocy”, tworzymy świat bez barier i wspieramy naszych podopiecznych w ich drodze do samodzielności. Robimy to dla każdego – dla osób z niepełnosprawnościami, seniorów, rodziców z małymi dziećmi, osób z urazami czy osób uczących się języka polskiego.

Dostępność jako fundament godności

Dostępność postrzegamy jako uniwersalny fundament godności i niezbywalne prawo człowieka, które gwarantuje każdemu możliwość pełnego uczestnictwa w życiu społecznym, kulturalnym i zawodowym. Zasada włączania realizuje się w trzech powiązanych wymiarach: dostępności architektonicznej, cyfrowej oraz – kluczowej dla skuteczności misji – dostępności informacyjno-komunikacyjnej (DIK).

Dlaczego dostępność informacyjno-komunikacyjna (DIK)?

Dostępność informacyjno-komunikacyjna jest obszarem najłatwiejszym i najszybszym do wdrożenia przez organizację skoncentrowaną na komunikacji, dającym możliwość natychmiastowego potwierdzenia spójności etycznej. Wiele NGO nie dysponuje środkami na kosztowne modernizacje architektoniczne, jednak inwestowanie w dostępne treści i komunikację (DIK) pozostaje w zasięgu każdej organizacji pracującej z beneficjentami.

Przyjęcie DIK jako priorytetu strategicznego ma charakter pragmatyczny. Gwarantuje, że misja NGO dociera do szerszego grona odbiorców. Jeśli organizacja chce realnie promować solidarność w swoim otoczeniu, musi zadbać o to, by język i forma przekazu były inkluzywne, czyli włączające.

To właśnie prosty język i różnorodne kanały kontaktu przekładają się na życzliwy ton w codziennej praktyce. W tym sensie DIK staje się nie tylko wymogiem prawnym, lecz także mierzalnym dowodem autentyczności i proaktywnej postawy organizacji.

Ramy prawne i odpowiedzialność NGO

Zgodnie z art. 5 Ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, organizacje pozarządowe są zobowiązane do dążenia do zapewnienia dostępności w swojej działalności. Przepis ten podkreśla, że dostępność nie jest celem samym w sobie, lecz warunkiem skutecznej realizacji działań statutowych.

Inwestowanie w wiedzę z zakresu dostępności oznacza zwiększenie zasięgu, efektywności i profesjonalizmu organizacji. Nie można skutecznie pomagać ani aktywizować zawodowo, jeśli informacja o wsparciu pozostaje niezrozumiała lub niedostępna.